Czy byłeś świadkiem zachowań rasistowskich? Czy Ty albo Twój kolega byliście przedmiotem działań dyskryminujących na tle rasowym? Czy zdarzyło Ci się usłyszeć “Wracaj do swojego kraju?” Co zrobiłeś w takiej sytuacji? Jak zareagowałeś?
Centrum „Together-Razem” włączyło się w program monitorowania incydentów rasistowskich na terenie hrabstwa Cork i wspierajac ten program będzie przekazywać informacje o takich przypadkach do organizacji NASC lub Garda Siochana i bezpośrednio do ENAR Ireland( European Network Against Racism, Ireland ).
Przyjęło się, że w Irlandii w czasach rozwoju gospodarczego kwestie związane z przejawami rasizmu bądź też dyskryminacji na tle rasowym były raczej sprawą marginalną, a jeśli sytuacje o podłożu raistowskim miały miejsce to z reguły nie były raportowane ani odpowiednio monitorowane. Nastroje ksenofobiczne w Irlandii wzrosły wraz z pierwszymi oznakami kryzysu, ale rząd irlandzki zamiast podjąć odpowiednie kroki zabopiegawcze, zdawałoby się że wręcz dolewał oliwy do ognia: likwidując instytucje zajmujące się integracją (NCCRI), albo ograniczając budżety innych (Equality Authority, Irish Human Rights Commission itd), Trudno porównywać Irlandię z Wielką Brytanią, gdzie partia głosząca hasła nacjonalistyczne i ksenofobiczne zdobywa miejsca w parlamencie; do tej pory tak jaskrawych przypadków resentymentów na Zielonej Wyspie nie było. Być może dlatego właśnie nie ma odpowiedniej ustawy która skutecznie zapobiegała i karała zachowania rasistowskie bądź też dyskryminujące.
Wiekszość spraw o podłożu rasistowskim jest po prostu załatwiana z aktu porządku publicznego albo rozpatrywana z powództwa cywilnego. Akt prawny The Prohibition of Incitement to Hatred Act 1989 ma za zadanie przeciwdziałać i ułatwiać karanie aktów nienawiści rasowej, jednak stopień jego skomplikowania oraz zawiłe przepisy dotyczące stosowania czynią go prawie niemożliwym do użycia.
Trudno w to uwierzyć ale w Cork przez ostatnie 5 lat odnotowao tylko jeden przypadek zgłoszenia rasizmu, który został rozpatrywany przez lokalna policję właśnie w oparciu o powyższy akt.
Należy podjąć dyskusję publiczną na każdym poziomie by spowodować zainteresowanie władz tym tematem dla dokonania reformy ustawowej regulującej tego typu problemy. Należy działać by w życie weszło odpowiednie ustawodastwo, która podobnie jak amerykańskie będzie surowo karać zachowania rasistowskie bądź też dyskryminujące.
Niestety nic nie zostanie zrobione dopóki dopóty nie zostanie wykazane, że problem rasizmu istnieje: a więc poprzez odnotowywanie przypadków dyskryminacji, a następnie zgłaszanie ich Gardzie i monitorowanie tych przypadków.
Kiedy wiem że to co się dzieje obok mnie to rasizm? Rasizm czy dyskryminacja rodzi się wtedy kiedy się rodzi poczucie, że nie jestem równo traktowany – to kwestie umiejętnego odczytywania swoich własnych odczuć. Kiedy TY poczujesz, że stajesz się ofiarą takich zachowań nie czekaj tylko zgłoś ten przypadek, bo najczęściej ignorancja prowadzi do eskalacji rasizmu, i mimo iż nie zawsze uda się skutecznie ukarać sprawcę to przynajmniej można dać znać światu, że coś się niedobrego dzieje. Naturalnie, nie znaczy to że jeśli subiektywnie czujemy się gorzej potraktowani od razu musi to oznaczać, że zachowanie drugiej osoby nosi znamiona rasistowskie/dyskryminujące. Nasza ocena sytuacji będzie poddana weryfikacji przez osoby trzecie, przez odpowiednie instytucje. Najważniejsze jednak jest to by nie być biernym i nie machać na takie rzeczy ręką. Trzeba działać.
W dniu 24 października w Cork odbyło się seminarium dotyczące monitorowania przypadków rasizmu podczas, którego omawiano główne bariery i problemy w raportowaniu rasizmu i aby pracować nad strategią zmian prawnych. Z polskich organizacji udział w Seminarium wzięli przedstawiciele organizacji Multicity z Kilkenny, a także z Centrum Wsparcia i Integracji „Together-Razem”. Podczas dyskusji bardzo aktywne były działaczki Grupy Travellers Visibility Group, które, mimo iż pochodzenia irlandzkiego są niejednokrotnie dyskryminowane w swoich środowiskach. Obecni na spotkaniu przedstawiciele Gardai zapewniali, że rozpoczęto proces monitorowania zachowań rasistowskich oraz że będą z większą uwagą podchodzić do zgłoszeń, zarówno tych oficjalnych jak i anonimowych.
Konkluzja z seminarium jest tym przypadku jedna: my Polacy musimy stanąć obok organizacji afrykańskich i tych walczących o prawa travellersów i razem monitorować i zgłaszać wszystkie incydenty, w których czujemy się nierówno traktowani.
Stałeś się lub stałaś się ofiarą rasizmu lub dyskryminacji? Nie czekaj, zgłoś to. Możesz to zrobić dzwoniąc 021 4317411 lub osobiście udając się do NASC na 35 Mary St i rozmawiać z Grace Mulvay, możesz też udać się na Gardę i pytać o Community Section Garda i wówczas to zgłosić, a także możesz to zgłosić internetowo i anonimowo opisując dokładnie przypadek i pisząc na adres info@together-razem.org. Możesz się również spotkać z pracownikiem Centrum „Together-Razem” i razem spiszecie protokół z incydentu. Najważniejsze, aby nie być biernym i odnotowywać nawet najmniejsze przypadki dyskryminacji.
Centrum „Together-Razem” ze swojej własnej inicjatywy prosi wszystkich, którzy spotkali się i zostali ofiarami dyskryminacji instytucjonalnej o zgłaszanie tych przypadków na adres info@together-razem.org. W tym przypadku szczególnie zależy mi na osobach, które stały się ofiarami dyskryminacji ze strony instytucji państwowych (np. Social Welfare czy Community Welfare Office). Proszę notować dokładne dane,tj data, godzina, słowa urzędnika, imiona i nazwiska urzędników, wszelkie szczegóły, takie notatki bardzo się przydadzą. W związku ze zwiększającą się ilością skarg będziemy próbować wpływać na podniesienie standardów obsługi klienta w tychże urzędach poprzez zgłaszanie tych skarg do odpowiednich instytucji.
Autor: Wojciech Białek

Powiadaja, ze nieznajomosc prawa nie jest wytlumaczeniem. Ale wiedzac o przyslugujacych nam uprawnieniach oraz obowiazkach pracodawcy, latwiej bedzie nam sie bronic przed niesprawiediwoscia oraz nierownym traktowaniem. Z inicjatywy the Equality Authority wydano wlasnie podrecznik przywolujacy zasady zatrudnienia, obowazki pracownika oraz pracdawcy, jak rowniez instytucje, gdzie szukac mozna porady oraz pomocy w przypadku lamania prawa.
Kopie podrecznika ‘Your Employment Rights EXPLAINED’ pobrac mozna za darmo pod linkiem lub zamowic kopie TUTAJ .
Na stronie The Employment Authority pobrac mozna rowniez kopie podrecznikow, wyjasniajacych:
– prawo adopcyjne
– prawa rownosciowe
– prawa ‘maternity leave’
– prawa do ‘parental leave’
Wiecej informacji: www.equality.ie
Bezp?atne porady prawne dla polonii w ca?ej Europie udzielane przez studentów Europejskiej Wy?szej Szko?y Prawa i Administracji z siedzib? w Warszawie. Setki tysi?cy Polaków wyemigrowa?o za chlebem w ostatnich latach do krajów Unii Europejskiej. Pozostawili oni swoich bliskich ale i wiele nie doko?czonych w Polsce spraw zarówno administracyjnych jak i s?dowych. Powstaje pytanie wróci? do Polski czy te? skorzysta? z profesjonalnej pomocy na miejscu. L?k przed utrat? pracy, zbyt wysokie koszty porady adwokata czy radcy prawnego, bariera j?zykowa to przyczyny z powodu których osoby cz?sto rezygnuj? z dochodzenia swoich praw przed s?dem lub skorzystania z przys?uguj?cego im prawa do obrony.
Studenci Europejskiej Wy?szej Szko?y Prawa i Administracji maj?c ?wiadomo?? istnienia wielko?ci problemu natury prawnej z jakim na co dzie? boryka si? nasza polonia postanowili wyj?? na przeciw potrzeb? i umo?liwi? skorzystanie z bezp?atnych porad prawnych wszystkim tym którzy takiej pomocy potrzebuj?.
„ Klinika Prawa przy EWSPA ” to propozycja skierowana do osób które nie umiej? poradzi? sobie z problemami prawnymi i nie wiedz? do kogo si? zwró? o pomoc.
„Klinika Prawa przy EWSPA ” to propozycja skierowana tak?e do tych osób których sytuacja materialna nie pozwala na skorzystanie z odp?atnej pomocy adwokata lub radcy prawnego.
Bezp?atne porady prawne dla osób czasowo przebywaj?cych poza krajem s? kontynuacj? zapocz?tkowanej w 1997 r dzia?alno?ci Kliniki Prawa przy EWSPA w Warszawie. Od tego czasu prawie setka studentów udzieli?a pomocy prawnej ponad 1000 osobom. Dzia?anie Kliniki Prawa Europejskiej Wy?szej Szko?y Prawa i Administracji jest promowane przez jego g?ównego opiekuna Kanclerza dr Dariusza Czajk? oraz wspierane przez pozosta?ych opiekunów Dziekana Wydzia?u Prawa EWSPA dr Barbar? Bajor i Prorektora EWSPA SSN Tadeusza Szymanka.
Pomoc prawna ma charakter konsultacyjny. Polegaj?cy na wyja?nieniu wszystkich w?tpliwo?ci i okoliczno?ci sprawy, jak równie? na wskazaniu mo?liwych dróg post?powania w sprawie oraz ewentualnym sporz?dzeniu pism procesowych. Gwarancj? rzetelno?ci i profesjonalno?ci oferowanej pomocy jest to , i? prowadzone przez studentów sprawy w zakresie dzia?alno?ci kliniki s? ka?dorazowo konsultowane z kadr? naukow? pracuj?c? w Europejskiej Wy?szej Szkole Prawa i Administracji z siedzib? w Warszawie.
Studenci EWSPiA udzielaj?cy porad prawnych nie pobieraj? za nie ?adnych op?at, celem akcji jest bowiem wy??cznie ch?? niesienia pomocy wszystkim jej potrzebuj?cym.
Osoby zainteresowane otrzymaniem bezp?atnej porady prawnej mog? z niej skorzysta? na trzy sposoby. Pierwszy za po?rednictwem wybranych portali internetowych które przy??czy?y si? do akcji bezp?atnych porad dla polonii. Na tych portalach znajduje si? baner „ Klinika Prawa bezp?atne porady” . Drugi sposób za po?rednictwem poczty tradycyjnej lub elektronicznej pisz?c na adres: dublin@klinikaprawa.eu lub cork@klinikaprawa.eu . Trzeci sposób, to osobi?cie w terminach dy?urów.
Szczegó?owa lista adresów gdzie jest ?wiadczona bezp?atna pomoc, znajduje si? na stronie www.klinikaprawa.eu
Wszystkie osoby korzystaj?ce z porad prawnych za po?rednictwem portalu lub poczty elektronicznej prosimy o dok?adne opisanie stanu faktycznego sprawy oraz do??czenie do listu kserokopii dokumentów zwi?zanych ze spraw? je?li takie Pa?stwo posiadaj?.
Wydzia? Konsularny Ambasady RP w Dublinie uprzejmie informuje, i? uchwalona przez Sejm ustawa : „O szczególnych rozwi?zaniach dla podatników uzyskuj?cych niektóre przychody poza terytorium RP” z dnia 25 lipca 2008 r. ( Dz. U. Nr 143, poz. 894 ) – tzw. ustawa abolicyjna – umo?liwia umorzenie zaleg?o?ci podatkowych dla Polaków pracuj?cych za granic?, uiszczaj?cych tam podatek.
Ministerstwo Finansów uruchomi?o telefoniczn? infolini? obs?uguj?c? osoby zainteresowane rozliczeniami dochodów uzyskanych za granic?. Dzwoni?c do Krajowej Informacji Podatkowej pod numery 0801 055 055 (z telefonów stacjonarnych) lub 022 330 0330 (dla telefonów komórkowych) osoby takie powinny wybra? tonowo nr “7”. Uzyskaj? w ten sposób informacj? dotycz?c? terminów, zasad i sposobu rozlicze? takich dochodów.
W celu rozpropagowania w/w rozwi?za? Ministerstwo Finansów podj??o kampani? : “Ulga na powrót”. Na stronie internetowej resortu (www.mf.gov.pl/ulganapowrot) mo?na znale?? informacje o zasadach korzystania z abolicji oraz stosowne formularze.
Podatnik, który chce skorzysta? z abolicji, musi z?o?y? w swoim urz?dzie skarbowym formularz PIT-AZ. Jest to “wniosek o umorzenie zaleg?o?ci podatkowej oraz zwrot podatku dochodowego”.
Do wniosku nale?y do??czy? formularz AZ-O, czyli z?o?one pod gro?b? odpowiedzialno?ci karnej za sk?adanie fa?szywych zezna? “o?wiadczenie potwierdzaj?ce uzyskanie przychodów z pracy oraz zap?at? podatku za granic?”. Na podstawie prawid?owo z?o?onego wniosku naczelnik urz?du skarbowego wyda decyzj?, w której okre?li wysoko?? umorzonej zaleg?o?ci podatkowej lub zwrotu podatku.
Uwaga ! Podatnicy, którzy chc? skorzysta? z abolicji za 2002 r., wniosek w tej sprawie musz? z?o?y? w urz?dach skarbowych do 6 pa?dziernika 2008.
Osoby zamierzaj?ce skorzysta? z abolicji za lata 2003 – 2007 powinny z?o?y? w swoim urz?dzie skarbowym stosowny wniosek do dnia 6 lutego 2009 r.